Excuse، forgive و pardon میتوانند پیش از یک مفعول + اسم مصدر، یا for + یک مفعول + اسم مصدر بیایند (هر دو در انگلیسی گفتاری معمول هستند). این سه فعل همچنین میتوانند پیش از یک صفت مالکیت + اسم مصدر به کار روند، اما این صورت رسمی تر است و کمتر در انگلیسی گفتاری استفاده میشود. این مثالها با ستاره (*) مشخص شده‌اند. Excuse، forgive و pardon همچنین میتوانند پیش از اسمها به کار روند.

ادامه ی مطلب

Dread معمولا پیش از اسم مصدر یا یک صفت مالکیت + اسم مصدر به کار میرود. معمولترین استثنا زمانی است که dread هنگام استفاده با think پیش از مصدر می آید، در عبارت I dread to think. Dread همچنین میتواند پیش از یک اسم به کار برده شود.

ادامه ی مطلب

استفاده از going برای اشاره به رویدادهای آینده، نشانگر پیوند بسیار قوی با حال است. زمان مهم نیست، بعد از حال است، اما رویکرد اینچنین است که رویداد وابسته به چیزی در حال حاضر است که ما از آن آگاه هستیم. اکثرا going برای اشاره به قصد و برنامه‌های ما یا برای پیش بینی بر اساس شواهد حال حاضر به کار میرود. در مکالمه روزمره مخصوصا در انگلیسی آمریکایی معمولا going to به صورت gonna مخفف میشود، اما هیچگاه به آن شکل نوشته نمیشود.

ادامه ی مطلب

حال استمراری برای صحبت در مورد برنامه‌ی رویدادها، در زمانی بعد از حال، استفاده میشود. این امکان هست که بیشتر از یک نفر از رویداد خبردار است و آمادگی‌هایی هم برای آن انجام شده.

ادامه ی مطلب

در انگلیسی نوشتاری میتوانیم از این الگو برای اشاره به التزام یا ایجاب انجام کاری، در زمانی بعد از حال، استفاده کنیم. در معنا با must متشابه است، اما این امکان هست که چیزی برای ما برنامه ریزی شده باشد. معمولا در انگلیسی گفتاری کاربرد ندارد.

ادامه ی مطلب

حال ساده برای ساختن جملاتی به کار میرود که درباره زمانی بعد از حال هستند، زمانی که جملات بر اساس حقایق حال هستند، و زمانی که این حقایق مانند جدول زمانبندی، برنامه و یا تقویم ثابت هستند.

ادامه ی مطلب