Prevent معمولا پیش از یک صفت مالکیت + اسم مصدر، یا پیش از مفعول + from + اسم مصدر استفاده میشود. همچنین هنگامی که فاعل لازم نیست Prevent میتواند بلافاصله پیش از اسم مصدر بیاید، و میتواند پیش از یک اسم به کار رود.

ادامه ی مطلب

Excuse، forgive و pardon میتوانند پیش از یک مفعول + اسم مصدر، یا for + یک مفعول + اسم مصدر بیایند (هر دو در انگلیسی گفتاری معمول هستند). این سه فعل همچنین میتوانند پیش از یک صفت مالکیت + اسم مصدر به کار روند، اما این صورت رسمی تر است و کمتر در انگلیسی گفتاری استفاده میشود. این مثالها با ستاره (*) مشخص شده‌اند. Excuse، forgive و pardon همچنین میتوانند پیش از اسمها به کار روند.

ادامه ی مطلب

Dread معمولا پیش از اسم مصدر یا یک صفت مالکیت + اسم مصدر به کار میرود. معمولترین استثنا زمانی است که dread هنگام استفاده با think پیش از مصدر می آید، در عبارت I dread to think. Dread همچنین میتواند پیش از یک اسم به کار برده شود.

ادامه ی مطلب

افعال ناقص یا مدال (Modal):

به افعال زیر در انگلیسی افعال Modal، که در زبان فارسی از آن ها به عنوان افعال ناقص یاد می شود، می گویند:

Can                                        Could

May                                       Might

Shall                                      Should

Will                                        Would

Must

Ought to

Used to

Need

Had better

Dare

چه ویژگی باعث شه است این افعال از دیگر افعال جدا شوند؟

نخستین ویژگی منحصر بفرد این افعال این است که بر خلاف دیگر افعال مصدر ندارند؛ به عبارت دیگر، قالب هایی نظیر to can , to must و… در انگلیسی وجود ندارند.

این ویژگی خود به ویژگی های دیگری می انجامد و مهمترین آن ها  این که: از آنجاییکه افعال مدال (modal) مصدر ندارند، هرگز نمی توانند بعنوان فعل دوم، سوم، چهارم و… به جمله اضافه شوند؛ به عبارت دیگر، فقط  می توانند بعنوان فعل اول جمله بکار گرفته شوند.

حال ممکن است این سوال در ذهن شما پیش بیاید که اگر بخواهید مثلا مفهوم “توانستن” را به جمله اضافه کنید مانند مثال زیر:

من میخواهم بتوانم این کار را بکنم.

که “نوانستن” فعل دوم جمله است، چه باید بکنید؟

طبیعی است که نمی توانید این جمله را این گونه بسازید:

I want to can to do that.

 

برای اینکه اصلا to can  در انگلیسی وجود ندارد که شما بتوانید آنرا به عنوان فعل دوم بکار برید. در حالت هایی نظیر این، از جانشین فعل modal استفاده می کنیم.

از آنجاییکه جانشین “To be able” ، “Can”  می باشد، معادل درست جمله بالا چنین خواهد بود :

I want to be able to do that.

ویزگی دیگر افعال مدال اینست که هرگز نمی توانند تنها فعل جمله باشند، بلکه همراه فعل دیگری بکار می روند و مفاهیمی نظیر توانستن، امکان و قصد، اجازه و نظایر اینها را به مفهوم آن فعل می افزایند. مثلا می گوییم:

I can do that.

مفهوم ” توانستن” را به فعل ” انجام دادن” اضافه کرده ایم.

یا وقتی می گوییم:

He may not come.

مفهوم “امکان” را به فعل ” آمدن” اضافه کرده ایم.

ویژگی سوم افعال modal  اینست که آن ها مانند افعال دیگر، برای سوالی شدن یا منفی شدن نیازی به کمک افعال کمکی ندارند وخود قادرند سوالی و منفی شوند:

Can i go?                 (میتوانم بروم؟)

You may not go.     (شما اجازه ندارید بروید)

Can’t you wait a moment?   (نمی توانید یک لحظه صبر کنید؟)

ویژگی دیگر افعال مدال این است که تمامی صیغه های صرفی آن ها  هم شکل است و در هیچ صیغه ای تغییر نمی کند:

I Can We Can
You Can You Can
He      
She Can They Can
It      

                                       

Now, let’s listen to a spy story in order to get more familiar with the modal verb “must” .

حال به یک داستان جاسوسی گوش می کنیم تا با فعل ناقص “must” بیشتر آشنا شویم:

Well, 006 , this is an important mission.

خب، ۰۰۶، این ماموریت مهمه.

What must i do?

چه باید بکنم؟

You must go to the airport hotel, stay in your room and wait.

باید بروی هتل فرودگاه، در اتاقت بمانی و منتظر باشی.

Which passport must i use?

از کدام پاسپورت باید استفاده کنم؟

Your Swiss passport, and you must speak Swiss-German all the time. They mustn’t know your nationality!

از پاسپورت سوئیسی ات، و تمام مدت باید آلمانی سوئیسی صحبت کنی. آن ها نباید ملیت تو را بدانند.

Whst must i take withe me?

با خودم چه باید ببرم؟

You mustn’t take your gun, but take a lot of warm clothes! Good luck, 006

نباید اسلحه ات را ببری، ولی لباس گرم زیاد ببر! موفق باشی،۰۰۶

 

 

اکادمی پویاروشان - دکتر عطایی

 

اگر علاقه مند به مطالعه بیشتر در مورد حالت های دیگر فعل هستید، اینجا کلیک کنید

 

استفاده از going برای اشاره به رویدادهای آینده، نشانگر پیوند بسیار قوی با حال است. زمان مهم نیست، بعد از حال است، اما رویکرد اینچنین است که رویداد وابسته به چیزی در حال حاضر است که ما از آن آگاه هستیم. اکثرا going برای اشاره به قصد و برنامه‌های ما یا برای پیش بینی بر اساس شواهد حال حاضر به کار میرود. در مکالمه روزمره مخصوصا در انگلیسی آمریکایی معمولا going to به صورت gonna مخفف میشود، اما هیچگاه به آن شکل نوشته نمیشود.

ادامه ی مطلب